Κρεμαστρούλες από πηλό: γιατί η ζωή μας θέλει χρώμα!

Την προηγούμενη εβδομάδα, παίζοντας με τον πηλό, κι έχοντας στο μυαλό μου το bazaar που γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο, αποφάσισα να φτιάξω μια σειρά από μικρές κρεμαστρούλες που... ανάλογα με την φαντασία και τις ανάγκες του καθενός, μπορούν να ονομαστούν κλειδοθήκες ή να χρησιμοποιηθούν ως κρεμαστρούλες για τις πετσέτες της κουζίνας ή... για ότι άλλο θέλουμε...

Κάπως έτσι λοιπόν, άρχισα να δουλεύω αυτές τις κρεμάστρες, με παιδικά θέματα στην αρχή, όπως ο Μικρός Πρίγκηπας που βλέπετε επάνω, ή το κοριτσάκι με το μπαλόνι, ή το αγοράκι με την μπαλίτσα του...

και μετά... έκανα κι ένα σπιτάκι - κρεμάστρα, που το φαντάστηκα σαν κλειδοθήκη, για τα κλειδιά του σπιτιού

κι ένα αυτοκινητάκι... για τα κλειδιά του αυτοκινήτου....

και μετά φρούτα...
Στην αρχή αυτές με τα φρούτα τις φανταζόμουν πολύ μεγάλες, αλλά... έπεσε το μάτι μου στην κουζινούλα του σπιτιού μου... και σκέφτηκα, πως ίσως να είναι καλύτερα (για αρχή) να φτιάξω δυο μικρές φρουτένιες κρεμάστρες, και αργότερα... βλέπουμε.

Έτσι λοιπόν έκανα αυτές τις "φρουτοσαλάτες" προς το παρόν, και αργότερα... θα επανέλθω με "φρουτοκρεμάστρες" για την κουζίνα

κι εκεί που σκεφτόμουν "ΟΚ, αρκετές κρεμάστρες έκανα... " ήρθε ο καλός μου να δει τι φτιάχνω, και μου λέει: "Πολύ ωραία! Πάρα πολύ ωραία! Αλλά... γιατί δεν έκανες και μια χελωνίτσα???"
Αν και στην αρχή δίστασα λίγο... - Χελωνίτσα? στην κουζίνα? Πάνω στον τοίχο? όχι πεταλούδα; όχι πασχαλίτσα; όχι πουλάκι; Χελωνίτσα;;;;

Μετά θυμήθηκα τους συμβολισμούς που έχει η χελώνα: μακροζωία, ασφάλεια, σταθερότητα, καλοτυχία

Θυμήθηκα τα χελωνάκια που είχα μικρή: ξέρετε, εκείνες τις τεραπίνες, τα μικρά πράσινα χελωνάκια που ζουν στα ποτάμια... και ... στις γυάλες των παιδιών... και έφτιαξα και μια χελωνίτσα!

Μέχρι χθες, σκεφτόμουν πως θα πρωτοεμφανίσω τις κρεμάστρες μου στο bazaar, αλλά... το blog, κι όλοι εσείς που με συντροφεύεται μέσα από αυτό, τριγύριζαν επίσης στο μυαλό μου... Κάτι σαν τύψεις με έπιασαν, κάτι σαν αίσθημα προδοσίας: Αφού πάντα, ή τέλος πάντων - από τότε που έκανα το blog και μετά, οτιδήποτε πρωτοφτιάξω, το δείχνω πρώτα σε εσάς, και μετά το διαθέτω, γιατί τώρα να αλλάξω συνήθεια;
Θα χαρώ πολύ να ακούσω τη γνώμη σας για τις κρεμάστρες μου!

Να σας πω ότι είναι κεραμικές, από λευκό πηλό με μικρό ποσοστό άμμου, διπλοφουρνισμένες στους 1200 βαθμούς κελσίου (σε καμίνι) και υαλωμένες.
Τα γαντζάκια τους είναι φτιαγμένα από σύρμα που αντέχει στις θερμοκρασίες αυτές, κι είναι ενσωματωμένα στις κρεμάστρες, από την αρχή της κατασκευής τους (δεν είναι κολλημένα, ούτε βιδωτά)