Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Ο Κακός γείτονας είναι τελικά κατάρα… The Bad neighbour is finally a curse …

Είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις όταν σε βρίσκει, και πονάει πολύ. Γενικά όμως, το έχω αυτό το πρόβλημα: δυσκολεύομαι να αποδεχθώ το κακό.
Τώρα πια όμως πρέπει να το παραδεχθώ, και να το θυμάμαι: Υπάρχουν κακοί άνθρωποι και είναι πολλοί! Και το χειρότερο όλων… Συχνά ένας από αυτούς είναι ο γείτονας!
Δεν θέλω να επεκταθώ στο τι ακριβώς έγινε, γιατί τελικά νομίζω ότι η αφορμή δεν έχει και καμία σημασία. Το αποτέλεσμα όμως….
Η κακία είναι σαν ένα μεγάλο κύμα, όταν σε πάρει από κάτω, τα συναισθήματα είναι έντονα και η ακτή μοιάζει τόσο μακριά. Ευτυχώς όμως, ξέρω να κολυμπώ, και ξαναβγήκα, όμως πληγωμένη, κάτι σαν να με τσίμπησε τσούχτρα, ας πούμε.
Περιττό να σας πω, ότι αυτή την εβδομάδα δεν μπόρεσα να φτιάξω τίποτα. Απογοητεύτηκα από πολλούς ανθρώπους. Όχι γιατί τους ήξερα και περίμενα κάτι από αυτούς, αλλά να, νόμιζα ότι όλα τα δίποδα μπορούν να είναι άνθρωποι. Όμως τελικά, απλά δεν μπορούν!
Με ενοχλούν απλά πράγματα: αυτός που πετάει τα σκουπίδια έξω από το αυτοκίνητό του, αυτός που κάνει μια μανούβρα για να μπορέσει να πατήσει τη χελώνα που διασταυρώνει έναν επαρχιακό δρόμο, αυτός που βρίζει το παιδί του, αυτός που παίρνει τη σειρά της γριούλας στην τράπεζα, αυτός που νομίζει ότι είναι θεός επειδή έγινε διευθυντής σε μια θεσούλα λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, αυτός που ψηφίζει για να διορισθεί το παιδί του, αυτός που καταστρέφει περιουσίες στο όνομα της αντίδρασης, αυτός… δεν έχει νόημα να συνεχίσω, γιατί τελικά είναι χιλιάδες αυτά που με ενοχλούν.
Ρώτησε κανείς γιατί; Μα είναι απλό!
Επειδή ο πλανήτης δεν είναι μόνον δικός του, αλλά και δικός μας! Επειδή δικαίωμα στη ζωή δεν έχουν μόνον οι άνθρωποι, αλλά και όλα τα πλάσματα της γης! Επειδή το παιδί δεν πρέπει να αμύνεται, αλλά να ζει ελεύθερο, να σκέπτεται, και να μαθαίνει! Επειδή η δικαιοσύνη είναι βασικό στοιχείο στις ανθρώπινες κοινωνίες και τις διαφοροποιούν ουσιαστικά από τη ζούγκλα! Επειδή δημοκρατία είναι η επιλογή κι όχι η εξαγορά της ψήφου! Επειδή η αντίδραση έχει νόημα μόνον όταν το αίτιο την εισπράττει, κι όχι όταν τη διασπείρει κανείς παντού σαν να είναι κομφετί!
Τελικά αυτό που με ενοχλεί είναι η ψευτιά, η υποκρισία, η αδιαφορία και η ανευθυνότητα. Αυτοί που από τότε που γεννήθηκαν, δηλητηριάζουν τον αέρα που αναπνέουμε, αλλά από την άλλη… αναρωτιέμαι… γιατί είναι τόσοι πολλοί; Όμως η απάντηση δεν αργεί: για τον ίδιο λόγο που είναι τόσες πολλές κι οι μύγες, τα κουνούπια.
Σας κούρασα; Συγγνώμη!
Σας ευχαριστώ για τα γλυκά σας λόγια! Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα, αλλά όπως λέει και ο άντρας μου: Μεγαλώνεις Χριστιάνα μου, δεν πειράζει…Μαθαίνεις…
Φεύγω για Λευκάδα πάλι (για λίγες μέρες) και τον internet εκεί είναι πολύ αργό… Αυτή τη φορά θα πάρω και τις χάντρες μου μαζί!
Να περάσετε όλοι πολύ καλά, και μακριά από τους κακούς ανθρώπους! Είναι σαν τα κουνούπια: Τσιμπάνε!

It is difficult to realize when you it happens to you, and aches a lot. Generally however, I have this problem: It is hard to my to accept the villain.
Now however I have to admit, and remember this: bad persons exist and are many! And the worst of all… Often one of them is the neighbour!
I do not want to extend in what precisely happened, because finally I also believe that the reason does not have importance. But the result….
The meanness is like a big wave, when it takes you, the sentiments is intense and the beach resembles so much far. Fortunately however, I know how to swim, and I arose, but hurt, something as if I got stringed by an animal, lets say.
Unnecessary to say, that this week I could not make nothing. I was disappointed by a lot of persons. Not because I knew them and waited for something from them, but, I thought that all the bipeds can be persons. However finally, they simply cannot!
I get bothered by simple things: someone that flies the waste outside from his car, the one that makes a move with his car in order to step a turtle that crosses a provincial street, the one that yells to his child, the one that takes the line from an old lady in the bank, the one that believes that he is god because became director because of his political convictions, the one that votes in order to give a government job to his child, the one that destroys fortunes in the name of reaction, the one… it does not have any meaning to continue, because finally there are thousands things that bothers me.
Did anybody ask why? But its simple!
Because the planet is not only his, but also ours! Because the right in life is not only for humen, but also for all the creatures on earth! Because the child should not defend oneself, but live free, think, and learn! Because justice is a basic element in the human societies and makes the difference from the jungle! Because democracy is the choice and no the repurchase of vote! Because the reaction has meaning only when the reason collects it, and no when someone propagates it everywhere as if it is confetti!
Finally what bothers me is lies, the hypocrisy, the indifference and the irresponsibility. Those that from the day they got born, poison the air that we breathe, but on the other hand… I wander … why they are so many? However the answer comes quickly: for the same reason that is so much many and the flies, the mosquitos.
I tired you? I am sorry!
You I thank for your sweets words! It was one difficult week, but as my husband says: You grow up my Christiana, do not worry…You learn…
I am going to Lefkada (for a few more days) and internet there it is very slow… This time I will also take my beads with me!
Have a very nice week, and keep yourself away from the bad persons! They are like mosquitos: They sting!

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2009

Γλάστρες με κοχύλια - Pots with shells

Έλειψα για λίγες μέρες… φαντάζομαι το καταλάβατε… Πήγα κι εγώ για βουτιές στη Λευκάδα! (όμορφο νησί, με καταπληκτικές παραλίες!)
Κι όταν λέω βουτιές, εννοώ ακριβώς αυτό. Μου αρέσει πολύ να χαζεύω το βυθό με τη μάσκα, και επί τη ευκαιρία, μαζεύω όσα κοχύλια τύχη να βρεθούν μπροστά μου (πάντα σκέτα όστρακα, τα ζωντανά δεν τα ενοχλώ ποτέ!) Και πριν σας δείξω τι τα κάνω μετά… να σας πω ότι η καλύτερη φιλία που έπιασα φέτος ήταν με δύο καταπληκτικά χταπόδια! Έξω από τις φωλιές τους, πρωί και απόγευμα που πήγαινα για μπάνιο, έβρισκα πάντα μερικά όστρακα… από ότι κατάλαβα είναι τα «αποφάγια τους» και φυσικά, το δικό μου αντικείμενο συλλογής.
Με τα όστρακα αυτά λοιπόν (και με άλλα μικρότερα, που τα μάζεψα από την παραλία) και με μερικές πετρούλες (γιατί δεν ήταν αρκετά τα όσα μάζεψα για τις γλάστρες που είχα αγοράσει) έφτιαξα αυτές τις γλάστρες.
Σε κεραμική γλάστρα κόλλησα τα κοχύλια, και στο τέλος πέρασα δυο χέρια βερνίκι για πέτρες. Χρησιμοποίησα κόλλα πλακιδίων, κι έσταξα μερικές σταγόνες πλαστικό κεραμιδί χρώμα (στην παραλληλόγραμμη γλάστρα φαίνεται το λευκό της κόλλας πλακιδίων, πριν αποφασίσω ότι θα βάλω χρώμα μέσα στην κόλλα).
Παλαιότερα είχα κάνει πάλι μερικές τέτοιες γλάστρες, με κρυσταλιζέ κόλλα, αλλά μετά από δύο χρόνια στην αυλή, άρχισαν να ξεκολλούν τα κοχυλάκια μου, κι έτσι φέτος δοκιμάζω την αντοχή της κόλλας πλακιδίων.
Θα ήθελα πολύ τη γνώμη ή/και τη συμβουλή σας για τα υλικά…
I was missing for a few days… I guess you understood that already…. I went for plunges to Lefkada (beautiful Greek island, with great beaches!)
And when I say plunges, this is exactly what I mean. I like so much looking at the bottom of the sea with my mask, and by the chance, I collect the shells I find (only shells, I never bother anything alive). And before I saw you what I do with those shells…I must tell you that this year I made a good friendship with two octopuses! Just outside of their nests, every morning and afternoon I went for swimming, I found a few shells for me …and as I understood, these where what was left from their lunch, and of course my item for collection.
With those shells (and with a few smaller that I collected from the beach) and with some little stones (because the shells where not enough for the pots I bought) I decorated those pots.
On ceramic pot I stuck shells and stones, and in the end I painted twice with stone varnish.
I used glue for tiles, and I dropped some ceramic plastic color, to avoid the white color of the glue (you can see the color of the glue before the color at the parallelogram pot, before I took the decision to use the ceramic color).
A few years ago, I also made some pots of this kind, but I used a kind of transparent glue that took of two years later, so this year I am trying this kind of glue and how long it lasts.
I would love your opinion and/or your advice for materials…






Σε αυτή τη φωτογραφία φαίνεται το λευκό χρώμα της κόλλας πλακιδίων (πριν αποφασίσω πως θα της προσθέσω λίγο χρώμα) στο πάνω μέρος της γλάστρας.
In this picture is the pot you can see the white color (which is the original color of the glue) at the top (before I mixed the glue with the ceramic color).







Εδώ βλέπετε μια από τις γλάστρες μου, λίγο πριν την περάσω με βερνίκι. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να την φωτογραφίσω μετά... γιατί τη χάρισα... όταν όμως την ξαναδώ στο σπίτι που την έδωσα, θα σας δείξω μια φωτογραφία της.

Here you can see one of my pots, just before the vernice. Unfortunatelly I did not take a picture after... because I gave it... but when I see it again at the house it went, I will take a picture for you.

Πρόπερσι, έφτιαξα δύο τέτοιες γλάστρες και τους προσθέσαμε ηλιακά φωτιστικά για τον κήπο. Σε αυτές έχω χρησιμοποιήσει επίσης άμμο και μερικά κοχύλια από αυτά που έχουμε στο μαγαζί... Μπορείτε να δείτε στα δεξιά ότι λείπουν μερικά κοχύλια, αυτό είναι το πρόβλημα που σας έλεγα πριν...
Two years ago, I made two of those pots, and we putted in those sun lights for the garden. At those pots I also used sand and some shells from those we have in our shop... You can see at the right that some shells are missing, that is the problem I was telling you before...