Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Κατασκευή ενός λουλουδιού με χάντρες: Tutorial 1

Ένα εύκολο λουλούδι με τέσσερα πέταλα, κατασκευασμένο εξ΄ολοκλήρου από χάντρες, είναι ένας καλός τρόπος για να αρχίσει κανείς την επαφή του με τις χαντροδημιουργίες...
Ας δούμε λοιπόν τι θα χρειαστούμε:
Λίγες χάντρες, από αυτές τις πολύ ψιλές (και φθηνές) γυάλινες που πωλούνται με το κιλό και μια πιο μεγάλη για το κέντρο και μισό μέτρο σύρμα πάχους 0,3mm
Περνάμε το σύρμα στην κεντρική χάντρα και προσθέτουμε 21 χάντρες (11 στη μια πλευρά και 10 στην άλλη πλευρά του σύρματος)

Περνάμε το σύρμα μας μέσα από τις ψιλές χαντρούλες, και σχηματίζεται ένας κύκλος, όπως στην φωτογραφία επάνω. Αυτό είναι και το ένα από τα τέσσερα πέταλα του λουλουδιού μας.


Περνάμε το σύρμα στην κεντρική χάντρα...

...σφίγγουμε ... και το πρώτο πέταλο του λουλουδιού μας είναι έτοιμο!

Πάμε τώρα για το δεύτερο πέταλο:
Γίνεται με τον ίδιο τρόπο, που κάναμε και το πρώτο: 11 χάντρες στη μια πλευρά και 10 από την άλλη...

... περνάμε τα σύρματα ανάμεσα στις χάντρες ... σφίγγουμε, και έτοιμο κι αυτό!
Τώρα θέλει λίγο περισσότερο προσοχή:
... περνάμε το συρματάκι μέσα από τις δύο μικρές χαντρούλες του ενός πετάλου και προσθέτουμε 17 χάντρες...

... και περνάμε το σύρμα από τις δύο τελευταίες χαντρούλες του άλλου πετάλου και σφίγγουμε.

Με τον τρόπο αυτό σχηματίζουμε το τρίτο πέταλο του λουλουδιού, το οποίο στην πραγματικότητα στηρίζεται (και στηρίζει) τα δύο πρώτα.
Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία και για την τέταρτη πλευρά του λουλουδιού μας, σχηματίζοντας το τελευταίο του πέταλο.

Αυτή τη φορά φροντίζουμε να συναντηθούν τα δύο σύρματα στη μια πλευρά του λουλουδιού και τα περιστρέφουμε ώστε να σταθεροποιηθούν καλά.

Το λουλουδάκι μας είναι έτοιμο!
Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σαν καρφίτσα (μόνο του ή με τσόχα) και σε αυτή την περίπτωση, το συρματάκι που περίσσεψε θα μας χρησιμέψει για να το στηρίξουμε πάνω στην καρφίτσα.
Εναλλακτικά, κόβουμε το περισσευούμενο σύρμα και το προσαρμόζουμε με κρίκο σε κολιέ, σκουλαρίκια, κρίκους για χαρτοπετσέτες ή όπου αλλού φανταστούμε.
Φυσικά του λουλουδάκι αυτό μπορεί να γίνει με διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων χάντρες, ανάλογα με τη χρήση για την οποία το προορίζουμε.
Καλή επιτυχία!!!

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Εισαγωγή στο felting: η πρώτη επαφή...

felting ... ακούγεται πολύ τα τελευταία χρόνια, αλλά ... δεν ξέρουμε και όλες τι είναι... Να σας πω λοιπόν, τα λίγα που έχω καταλάβει εγώ γι΄ αυτό:
felt είναι η αγγλική λέξη για την τσόχα, και felting είναι η τεχνική μετατροπής του μαλλιού σε τσόχα. Το μαλλί που χρησιμοποιούμε για την εφαρμογή της τεχνικής αυτής λέγεται μερινό και κυκλοφορεί σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων (και τιμών...) και δεν είναι νήμα.
To felting (ή φέλτινγκ) έχει διάφορες τεχνικές:
  • με βελόνα (ειδική βελόνα με "δοντάκια" που βοηθάει στην συνένωση των ινών του μαλλιού) και σφουγγάρι (το οποίο χρησιμοποιούμε ως βάση και πάνω σε αυτό τοποθετούμε το προς επεξεργασία μαλλί)
  • με σαπούνι (πράσινο σαπούνι κατά προτίμηση - που περιέχει ελαιόλαδο) και τριβή
Για να γίνει κάπως η αρχή ...
παίρνουμε το μαλλάκι μας και χωρίζουμε ένα μικρό κομμάτι τραβώντας το απαλά (όχι με ψαλίδι - απλά τραβώντας το)



Έτσι λοιπόν έχουμε ένα μικρό κομμάτι από το μαλλί, αραιό και αφράτο

και το τοποθετούμε πάνω σε ένα σφουγγάρι (ιδανικό είναι ένα πυκνό αφρολέξ, σαν αυτό που χρησιμοποιούμε για μαξιλάρια).
Στην περίπτωση αυτή, το σφουγγάρι μου είναι ένα κοινό σφουγγάρι πιάτων, και χρησιμοποιώ την κίτρινη (μαλακή πλευρά), αλλά θα δείτε στην πορεία ότι το μαλλί μου μπλέκεται συχνά με το σφουγγάρι... Αν βρείτε ένα σκληρό σφουγγάρι λοιπόν, αυτό θα είναι το ιδανικό. Αν πάλι δεν το βρείτε, μπορείτε να κάνετε τη δουλειά σας όπως εγώ...



Τώρα λοιπόν τραβάμε ένα δεύτερο κομμάτι από το μαλλί μας (ίση ποσότητα με το πρώτο)

και το τοποθετούμε κι αυτό πάνω στο σφουγγάρι, με τέτοιο τρόπο, ώστε τα νήματα να ακουμπούν κάθετα με τα νήματα του προηγούμενου κομματιού.
Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία ώστε να συμπληρωθούν τέσσερις στρώσεις μαλλί πάνω στο σφουγγάρι μας. Φροντίζουμε πάντα ώστε κάθε στρώση να ακουμπά κάθετα πάνω στην προηγούμενη.


Τώρα παίρνουμε την ειδική βελόνα για felting, κι αρχίζουμε τη διαδικασία, όπως φαίνεται στο videaki που ακολουθεί:



Φροντίζουμε πάντα η βελόνα να μπαίνω - βγαίνει στο μαλλί κάθετα και δεν κάνουμε περίεργες / διαγώνιες κινήσεις. Κάτι τέτοιο μπορεί να μας σπάσει τη βελόνα, κι αυτό δεν το θέλουμε...
Συνεχίζουμε λοιπόν να "χτυπάμε" με τη βελόνα, μέχρι τα μαλλιά να "δέσουν" και να σχηματιστεί η τσόχα, στην οποία δίνουμε τελικά, ότι σχήμα θέλουμε.
Στο βιντεάκι που ακολουθεί, φαίνεται πως συνεχίζω να "τσιμπάω" την τσόχα μου, και σταδιακά της δίνω το σχήμα του λουλουδιού...



Η όλη διαδικασία θέλει λίγη υπομονή, αλλά η μεταμόρφωση του μαλλιού σε τσόχα, γίνεται πραγματικά μπροστά στα μάτια μας και μέσα στα χέρια μας, και είναι εντυπωσιακή!
Συνεχίζοντας λοιπόν να "πειράζω" το αρχικό μου μαλλί, που τώρα πια είναι ένα μαύρο λουλουδάκι, αποφασίζω να του ενσωματώσω ένα γκρι ανθάκι από τσόχα (από αυτά τα έτοιμα του εμπορίου). Την ενσωμάτωση αυτή την κάνω και πάλι με felting, χρησιμοποιώντας ένα ελάχιστο κομμάτι από κόκκινο μαλλί, και το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία που ακολουθεί.

Αυτό βέβαια μπορεί να γίνει και ράβοντας την τσόχα κανονικά (με βελόνα και κλωστή), αλλά στην περίπτωση αυτή, ήθελα να σας δείξω πως μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την τεχνική αυτή για να ενσωματώσετε και ξένα από το μαλλί υλικά, πάνω σε αυτό.

Το felting έχει μόνον ένα περιορισμό: τη φαντασία μας!

Το λουλουδάκι αυτό, μπορεί κάλλιστα να στολιστεί περισσότερο ή και να παραμείνει όπως είναι, και να γίνει καρφίτσα, να ραφτεί πάνω σε τσάντα, ζακέτα ή όπου αλλού το φανταζόμαστε!

Αυτά είναι τα τρία πρώτα μου "δημιουργήματα" με felting - με τη χρήση της βελόνας. Για την κατασκευή τους χρησιμοποίησα μόνο μαλλί μερινό





Καλή αρχή λοιπόν, και ... χειμώνας έρχεται ... ας πιάσουμε λίγο το μαλλί, να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με αυτό το υλικό!
Πειραματιστείτε και ... περιμένω νέα σας!

Χειροποίητα Δαχτυλίδια: Τα τελευταία μου για το 2010...

Όπως σας έχω ήδη πει, ο πηλός είναι ένα αγαπημένο υλικό, που η επαφή μαζί του δρα ιδιαίτερα αγχολυτικά! Το μόνο μειονέκτημα (αν και δεν είμαι σίγουρη για το αν πραγματικά είναι μειονέκτημα...) είναι ότι για να έχεις το τελικό αποτέλεσμα μεσολαβεί αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα και πολλά ψησίματα στο φούρνο, ενώ απαιτείται αρκετή υπομονή κι επιμονή...
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την περίοδο των Χριστουγέννων, που οι απαιτήσεις στη δουλειά είναι ιδιαίτερα αυξημένες, γίνονται η αιτία να ανακοινώσω πως αυτά είναι τα τελευταία δαχτυλίδα που σας δείχνω για το 2010... τα επόμενα ... του χρόνου με το καλό!

Ας αρχίσουμε λοιπόν την παρουσίασή τους:


Αυτός ο λύκος, με παίδεψε αρκετά: χρειάστηκαν τρία ψησίματα για να πετύχω τα χρώματα και την υάλωση, και είμαι πραγματικά υπερήφανη γι΄ αυτό το δαχτυλίδι! Περιτό να σας πω, πως αυτό το κρατάω για τον εαυτό μου...

Αν και απλό στα χρώματά του, το δαχτυλίδι αυτό έχει δυο ειδών υαλώσεις: μια απλή (στο περίγραμμα και στη γάμπα του) και μια κρακελέ στο εσωτερικό του.

Δαχτυλίδι κατασκευασμένο με τη βοήθεια σφραγίδας.

Ακόμη ένα δαχτυλίδι στο οποίο χρησιμοποίησα δυο ειδών γυαλιά. Το κρακελέ στο εσωτερικό του, και το απλό γυαλί στο περίγραμμα και στη γάμπα.

Και σε αυτό το δαχτυλίδι χρησιμοποίησα τα δυο γυαλιά...

Δαχτυλίδι από πηλό, κατασκευασμένο με τη βοήθεια σφραγίδας.

Για το δαχτυλίδι αυτό χρησιμοποίησα δαντέλα, την οποία πίεσα σε φρέσκο πηλό, και μου έδωσε το ανάγλυφό της.

Τέλος, και σε αυτό το δαχτυλίδι (που η μαργαρίτα της φαντασίας μου, ίσως να μοιάζει και με ήλιο τελικά...) έχω χρησιμοποιήσει απλό γυαλί στη γάμπα και στην περιφέρειά του και κρακελέ γυαλί στο λουλούδι.

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Γούρια 2011 με χριστουγεννιάτικο θέμα

Επιστρέφω και πάλι, με χειροποίητα γούρια για το 2011... κι αυτή τη φορά το θέμα μας είναι κυρίως χριστουγεννιάτικο.
Το κόκκινο χρώμα κυριαρχεί, το χρώμα της αγάπης και του πάθους, και το πράσινο συνοδεύει, το χρώμα της ελπίδας και της ζωής.
Ένα έλατο, ένα αστέρι, κι ένα διπλό ρόδι, είναι οι πρωταγωνιστές, σύμβολα των Χριστουγέννων και της πρωτοχρονιάς, της σταθερότητας, του φωτός και της αφθονίας αντίστοιχα.

Το τριφύλλι το τυχερό, το φεγγάρι οδηγός, ένα μάτι για τη βασκανία και μια λύρα του Απόλλωνα είναι τα φυλαχτά στα γούρια αυτής της ανάρτησης.

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Δαχτυλίδια κι άλλα από πηλό

Κεραμικά σπιτάκια σε διάφορα χρώματα φτιαγμένα από λευκό πηλό και ψημένα στους 1000 βαθμούς κελσίου.





Κεραμική κουκλίτσα (την είχατε δει σε μπισκουι το καλοκαίρι) που επιτέλους τελείωσε το ψήσιμό της και το υάλωμα της... τώρα σκέφτομαι... να την ντύσω ή να την αφήσω γυμνούλα και να φτιάξω μια άλλη που θα της φορέσω ρουχαλάκια;
...



Και ακολουθούν μερικά δαχτυλίδια από πηλό...
























Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Διακόσμηση μπάλας από φελιζόλ: Tutorial (1)

Οι Χριστουγεννιάτικες μπάλες από φελιζόλ δεν είναι κάτι ασυνήθιστο... αλλά οι χειροποίητες μπάλες από φελιζόλ είναι πάντα μοναδικές και συνήθως γεμάτες αναμνήσεις από τις ημέρες που ασχοληθήκαμε μαζί τους...
Αποτελούν αγαπημένη χειροτεχνία των παιδιών, και ο τρόπος διακόσμησης τους ποικίλει, ανάλογα με τα υλικά που έχουμε στη διάθεσή μας, το γούστο, αλλά και την υπομονή μας.
Σε αυτή την ανάρτηση, σας δείχνω πως μπορεί κανείς να διακοσμήσει μια μπάλα από φελιζόλ εύκολα, σχετικά γρήγορα (υπολογίστε περίπου 20-30 λεπτά για την κάθε μπάλα) και αρκετά οικονομικά (το κόστος των υλικών είναι περίπου 2,50 ευρώ)

Αρχικά θα χρειαστούμε μια μπάλα από φελιζόλ (10 εκατοστά διάμετρο) και μια αυτοκόλλητη ταινία διπλής όψεως. Κολλάμε λοιπόν την ταινία στην μπάλα μας...
...κι επιλέγουμε δύο κορδόνια με χρωματικούς συνδυασμούς της αρεσκείας μας. Κολλάμε τις άκρες των κορδονιών στην μπάλα, κι αρχίζουμε να περιστρεφόμαστε, όπως φαίνεται στα βήματα (5) και (6), μέχρι να γεμίσει η μπάλα (photo 7). Φροντίζουμε το κορδόνι να κολλάει καλά πάνω στη μπάλα και να είναι αρκετά σφιχτό το τύλιγμα μας.

Τώρα κάνουμε έναν κόμπο και κόβουμε το περίσσευμα του κορδονιού μας.
Συνολικά χρησιμοποίησα 2 μέτρα κορδόνι από το κάθε χρώμα.


Παίρνουμε ένα ρεταλάκι από κορδέλα (που συνήθως υπάρχει από προηγούμενες κατασκευές) και το διπλώνουμε στα τρία, όπως φαίνεται στη φωτογραφία 11. Στη συνέχεια με ένα μικρό διακοσμητικό (εδώ έβαλα ένα μανιταράκι) σφίγγουμε την κορδέλα στη μέση, ώστε να δημιουργηθεί ένας φιόγκος.
Έπειτα με ένα στενό κορδελάκι (3 ή 6 χιλιοστών) ή ακόμα και με μια κλωστή, δένουμε και πάλι το φιόγκο μας.
...και με το κορδελάκι αυτό, στηρίζουμε το φιόγκο στη μπάλα. Για λόγους ασφαλείας, κι επειδή η ταινία διπλής όψεως μπορεί να ξεκολλήσει με τον καιρό, στηρίζουμε τον κόμπο του κορδονιού με 2 - 3 καρφίτσες όπως φαίνεται στη φωτογραφία 15.

Διαλέγουμε μια φούντα και τέσσερις χάντρες, που να ταιριάζουν στα χρώματα της μπάλας μας, και περνάμε τις χάντρες από τη φούντα.
Tip: Ένα λεπτό συρματάκι, κάνει το πέρασμα των χαντρών ευκολότερο, κι έτσι γλιτώνουμε πολύ χρόνο και ταλαιπωρία...

Αφού καρφιτσώσουμε τη φούντα στη μπάλα, βγάζουμε από το κουτάκι μας μερικές παγιέτες, μικρές χαντρούλες και καρφίτσες και περνάμε τις χάντρες και τις παγιέτες από την κάθε καρφίτσα όπως φαίνεται στη φωτογραφία ...
Τις χαντρούλες τις χρησιμοποιώ για να μη γλιστράει η καρφίτσα από την παγιέτα. Αν έχουμε καρφίτσες με χοντρό κεφαλάκι, μπορούμε να παραλείψουμε τις χαντρούλες...
και τώρα αρχίζουμε να καρφιτσώνουμε την μπάλα μας, προσθέτοντάς της λίγη Χριστουγεννιάτικη λάμψη... ενώ παράλληλα σταθεροποιούμε και το κορδόνι μας με τις καρφίτσες.
Καλό είναι να μετράτε κάτι σε αυτή τη φάση, π.χ. εδώ καρφίτσωσα τις κόκκινες χαντρούλες στις πράσινες γραμμές (μια παρά μία) και τις πράσινες στις κόκκινες γραμμές του κορδονιού μου. Γενικά το μέτρημα βοηθάει στο να φτιάχνουμε συμμετρικές τις μπάλες μας, και το δίχρωμο κορδόνι βοηθάει σε αυτό...
Σημείωση: Αν δεν θέλουμε να προσθέσουμε καρφίτσες στην κατασκευή, τότε καλό είναι να περάσουμε την μπάλα με λίγη κρυσταλλιζέ κόλλα, για να μην φύγει το κορδόνι από την ταινία διπλής όψεως, μετά από 5-6 μήνες...

Αφού τελειώσουμε τη διαδικασία αυτή, φτιάχνουμε λίγο το φιόγκο μας...
...και είμαστε έτοιμοι! Μια χειροποίητη χριστουγεννιάτικη μπάλα από τα χεράκια μας, είναι γεγονός!
Καλή επιτυχία!!!!