Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

"Μπομπονιέρες για ψαγμένα παιδιά"




Αυτή τη φορά σας δείχνω μερικές μπομπονιέρες με διάφορα θέματα, όλες φτιαγμένες με αλουμίνιο και δεμένες σαν γούρια.

Είναι γεγονός ότι το φύλλο μετάλλου (είτε αυτό είναι αλουμίνιο, είτε χαλκός - ορείχαλκος ή οτιδήποτε άλλο) μας δίνει τη δυνατότητα να φτιάξουμε ότι θέλουμε και σε όποιο μέγεθος θέλουμε, με αρκετά απλό και οικονομικό εξοπλισμό (ψαλίδι μετάλλου, γυαλόχαρτο και σφυρί) και μετά μπορούμε με χρώμα - κορδέλες - χάντρες, να δώσουμε "ζωή" στις δημιουργίες μας.

Καλή επιτυχία σε όποιον δοκιμάσει!

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Μπομπονιέρες βάφτισης για Πρίγκιπες και Πριγκιπισσες!

Κάθε γονιός ονειρεύεται ότι το παιδί του θα μπορέσει να ζήσει σαν πρίγκηπας/ ή πριγκίπισσα ... είναι μια ευχή για καλύτερη, ομορφότερη και πιο ξέγνοιαστη ζωή - είναι η ελπίδα πως η νέα αυτή ζωούλα δεν θα δυσκολευτεί - δεν θα πονέσει - δεν θα κλάψει στον κόσμο τούτο...
Εφικτό ή όχι - είναι πάντως ανθρώπινο: μια ευχή που όλοι κάνουμε για τις λιλιπούτειες υπάρξεις που τώρα ξεκινούν τη ζωή τους.

Στην ανάρτηση αυτή σας δείχνω μερικές από τις μπομπονιέρες που έκανα για τους πρίγκιπες και τις πριγκιπισσες που βαφτίστηκαν φέτος.

Νομίζω πως το ... "πριγκιπικό" θέμα δεν είναι μόδα. Νομίζω πως είναι διαχρονικό... Πως κάθε γονιός ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή για το παιδί του και με αυτή την ελπίδα/ ευχή να κυριαρχεί στο μυαλό του, διαλέγει ένα θέμα - γούρι τελικά - για το παιδάκι του.


Να είστε όλοι καλά! Να σας ζήσουν τα μωράκια σας!!!
Σας ευχαριστώ θερμά που με τιμήσατε!

και...

για τους φίλους crafters: δοκιμάστε να φτιάξετε μόνοι σας τις μπομπονιέρες σας! Είναι απλό τελικά, και σίγουρα είναι μια πολύ ευχάριστη διαδικασία, ενώ σας δίνετε η ευκαιρία να βάλετε όλη τη μαεστρία και το μεράκι σας σε μια στιγμή τόσο σπουδαία για το μικρό αυτό πλασματάκι!

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Στεφάνι/ γούρι για το σπίτι

Ένα στεφάνι/ γούρι για το σπίτι με κεραμικά ανθάκια και φυλλαράκια και κίτρινες πεταλούδες. Η βάση είναι φτιαγμένη με γαλβανιζέ σύρμα και τα δεσίματα στα κεραμικά στοιχεία έγιναν με σύρμα αρζαντό και χαλκόσυρμα. Λίγες χαντρούλες και σύρμα "μπούκλες" είναι οι στήμονες. Ένα επάργυρο σπιτάκι κι ένα ματάκι κάνουν το στεφάνι μου γούρι και λεπτά σατέν κορδελάκια του δίνουν κίνηση στο άγγιγμα του αέρα.
Καλή εβδομάδα σε όλους!!!!

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Η νεραϊδοβάφτιση της Έλλης!

Η μικρή νεράιδα απέκτησε όνομα! Την λένε Έλλη και φυσικά οι μπομπονιέρες, η λαμπάδα και τα λαμπαδάκια της, και τα μαρτυρικά της, όλα, έχουν νεράιδες και ροζ / λιλά κορδελάκια.

Σας δείχνω λοιπόν, αυτά που έφτιαξα με τα χεράκια μου για την βάφτιση αυτή


Φυσικά η ανάρτηση αυτή γίνεται αρκετά αργότερα από τη βάφτιση... για να μη στερήσουμε το δικαίωμα της έκπληξης από την Έλλη και τους αγαπημένους της!(ξέρετε... ο κόσμος είναι τόσο μικρός τελικά...)





Σας ευχαριστώ θερμά για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε!!!

Ξέρω πως δεν είναι εύκολο να εμπιστευτεί κανείς κάποιον που δεν τον ξέρει καθόλου... πόσο μάλλον με τον τρόπο που το κάνατε εσείς!

Σας εύχομαι κάθε ευτυχία για εσάς και για την μικρή 'Ελλη!

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Η σχέση μου με ... το χώμα...

Κάθε φορά που ... παίζω με τα χώματα, αισθάνομαι πως οι δυνατότητες είναι σχεδόν απεριόριστες! Θυμάμαι τότε που ήμασταν παιδιά, και χώναμε τα δαχτυλάκια μας στη λάσπη, και φτιάχναμε κάτι κεφτεδάκια... μα κάτι κεφτεδάκια! Και αργότερα, "μαγείρευε" και να μαγειρεύεις, τα εμπλουτίζαμε με χορταράκια, που τα βαφτίζαμε μαϊντανό, και με χώμα διαφορετικής σύνθεσης, που είχε άλλο χρώμα και το λέγαμε πιπέρι...
Και μεγαλώνοντας κι άλλο, πεταγόμασταν μέχρι την κεραμική έκθεση στο Μαρούσι κι αγοράζαμε πηλό, και τότε οι κατασκευές έπαιρναν πιο συγκεκριμένη μορφή, γινόντουσαν παιδάκια, κατσαρόλες, πουλάκια κλπ. Βέβαια τότε δεν είχαμε φούρνο, και ήταν όλα εύθραυστα, αλλά αυτό ποτέ δεν αποτέλεσε εμπόδιο στην παιδική φαντασία. Τέσσερις αδελφές, χωμένες μέσα στη λάσπη...
ήταν ένα εκπληκτικό παιχνίδι!

Τελικά μεγαλώνοντας πήρα το καμίνι, και το παιχνίδι έγινε μαγεία!
Σας δείχνω λοιπόν μερικά από τα κεραμικά που έφτιαξα αυτή την εβδομάδα... έτσι για να ξέρετε με τι έπαιζα....
Και αφού το καλοκαίρι είναι μπροστά ακόμα έκανα μερικά ψαράκια κι άγκυρες, σπιτάκια κι αυτοκίνητα. Αλλά κι επειδή τα Χριστούγεννα έρχονται - μπορεί να θέλουν το χρόνο τους, αλλά έρχονται - ξεκίνησα και τα πρώτα μου δείγματα για τα Χριστούγεννα (βλέπετε η χονδρική έχει αρχίσει να αναζητά Χριστουγεννιάτικα στολιδάκια...)

Και τέλος, δυο ανθισμένα πόμολα για το επιπλάκι στο εργαστήρι μου. Αυτά δεν τα γυάλωσα... μου φάνηκε ότι είναι καλύτερα να μείνουν έτσι...

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Σαγιονάρες με λευκή πέρλα

Οι δερμάτινες σαγιονάρες βρίσκονται στο επίκεντρο της δουλειάς μας αυτή την περίοδο...

Σε αυτή την ανάρτηση σας δείχνω δυο ζευγάρια σαγιονάρες διακοσμημένες με λευκή πέρλα κι επάργυρα στοιχεία.

Δροσερά, νεανικά σανδαλάκια για ... ζωηρά κοριτσάκια ;)

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Βυζαντινά κεραμίδια για δυο αγαπημένα νησιά

Τελικά όλα έτσι είναι στη ζωή... το ένα πράγμα φέρνει το άλλο και μόνον ο τολμών νικά
Κάπως έτσι λοιπόν, ξεκίνησα να φτιάχνω κεραμίδια για νησιά... και η συνέχεια έρχεται ολοταχώς!
Πάνω βλέπετε ένα κεραμίδι με decoupage και ζωγραφική, για την Κρήτη - τόπο αγαπημένο για δυο πολύ σημαντικούς λόγους:
(α) Τα τελευταία χρόνια μια από τις πολυαγαπημένες μου αδελφές, η Μυρτώ, παντρεύτηκε και ζει στο Ηράκλειο, και
(β) Πέρασα 4 πολύ όμορφα και εποικοδομητικά χρόνια στο νησί, σπουδάζοντας γεωπονική στο ΤΕΙ Ηρακλείου


Κι εδώ, τρία γνώριμα σε εσάς κεραμίδια (επίσης βυζαντινού τύπου), με decoupage. Είναι τα "ξαδελφάκια" προηγούμενων που ... ατύχησαν στο ταξίδι τους, αλλά ευτύχισαν στην καρδιά σας. Έτσι λοιπόν, μου ζητήθηκε να τα επαναλάβω και, σήμερα ξεκίνησαν κι αυτά το ταξίδι τους για την Κύπρο - πατρίδα και τόπο αγαπημένο.... Καλοτάξιδα λοιπόν και τυχερά (ελπίζω...)
Και τώρα... που το χεράκι μου ξεπέρασε το σοκ των προηγούμενων ημερών (μια τενοντίτιδα με παίδεψε πολύ το τελευταίο δεκαήμερο...) ετοιμαστείτε για "βροχή" δημιουργιών κι αναρτήσεων....
Να είστε όλοι καλά!
Σας ευχαριστώ θερμά που περνάτε από το blogoσπιτάκι μου!!!!!

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Το ταξιδιάρικο ημερολόγιο πέρασε κι από εδώ!!!

Το ταξιδιάρικο ημερολόγιο της φίλης apinkdreamer πέρασε κι από εδώ(!), κι έτσι λοιπόν, άφησα κι εγώ το αποτύπωμά μου σε αυτό...
Και... τί άλλο θα ήταν αντιπροσωπευτικότερο από εμένα, παρά ένα γούρι...
Έτσι λοιπόν, έκοψα, σφυρηλάτισα και ζωγράφισα ένα καραβάκι από αλουμίνιο, του πρόσθεσα ένα ματάκι για τη βασκανία, ένα αστεράκι από φίλντισι, μια θάλασσα από γάζα, δυο κοχυλάκια/ χάντρες κι ένα ψαράκι από πηλό.
Να σας θυμίσω εδώ, ότι τα αστέρια οδηγούσαν από την αρχαιότητα του ναυτικούς στον προορισμό τους, ενώ για κάποιους λαούς τα άστρα του ουρανού συμβολίζουν τις αγαπημένες ψυχές αυτών που έφυγαν...
Τα όστρακα και το φίλντισι θεωρούνται επίσης σύμβολα καλοτυχίας, η θάλασσα είναι σύμβολο θηλυκότητας και το γαλάζιο είναι το χρώμα της αγνότητας και της ελπίδας.
Καλό ταξίδι, γλυκό ημερολόγιο... γεμάτο αποτυπώματα γνωστών / αγνώστων bloger...
Πραγματικά είναι πολύ συγκινητικό όταν το ξεφυλλίζει κανείς... θα περιμένω να το δω και τελειωμένο από το ιστολόγιο της εμπνευσμένης apinkdreamer!

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

Χειροποίητα κεραμίδια για την όμορφη Κύπρο

Μετά από ένα mail και μια τηλεφωνική συνομιλία που είχα, μου δόθηκε το ερέθισμα (και το κίνητρο) να φτιάξω τα κεραμίδια της ανάρτησης αυτής.
Όπως ίσως θυμάστε, η καταγωγή μου είναι από την Κύπρο, και ειδικότερα από τη Λεμεσό, έτσι λοιπόν, το να φτιάξω κεραμίδια για το νησί ήταν πραγματικά μια πολύ ενδιαφέρουσα και συγκινητική πρόταση για εμένα.

Στο πρώτο κεραμίδι βλέπετε μια απεικόνιση της Αφροδίτης, της θεάς της ομορφιάς και του έρωτα που αναδύθηκε από τη θάλασσα, κοντά στην Κύπρο.

Για την απεικόνιση χρησιμοποίησα τον πίνακα του Μποτιτσέλι και στο κάτω μέρος του κεραμιδιού (με ριζόχαρτο επίσης) έναν χάρτη της Κύπρου

Στο δεύτερο κεραμίδι βλέπετε το γνωστό Αγρινό, που είναι είδος αιγοπροβάτου που ζει αποκλειστικά στο νησί και το συναντά κανείς σε μικρές αγέλες στο δάσος της Πάφου. Πρόκειται για προστατευόμενο είδος το οποίο απεικονίζεται επίσης και στα κέρματα του 1, 2 και 5 λεπτών του ευρώ.
Στο τρίτο (και τελευταίο κεραμίδι της σειράς αυτής) χρησιμοποίησα δυο απεικονίσεις από το καράβι της Κερύνειας, επίσης με ρυζόχαρτο


Και στα τρια κεραμίδια χρησιμοποίησα ακρυλικά χρώματα και ματ βερνίκι, και τα διακόσμησα με βαμβακερό κορδόνι.


Και τώρα... που σας είπα την ιστορία τους... να σας πω και το θλιβερό τους τέλος... τα κεραμίδια αυτά (δυστυχώς για εμένα) ανήκουν πλέον στο παρελθόν... αφού "έπεσαν" στη μάχη της μεταφοράς. Τυλιγμένα σε χαρτί και σε πλαστικό με φυσαλίδες, δεν κατόρθωσαν να νικήσουν τη μάχη τους με το ταχυδρομείο... κι έπεσαν ηρωικά, ταξιδεύοντας για τον τόπο προορισμού τους... την Κύπρο!

Ειλικρινά, λυπήθηκα πολύ...

Από Δευτέρα λοιπόν, θα αρχίσω τη δημιουργία των αδελφών τους, τα οποία θα θωρακίσω σαφώς καλύτερα, ώστε να κατορθώσουν να φτάσουν στην παραλήπτρια αρτιμελή

Όσο για εμένα, που έφτιαξα, χάιδεψα, μύρισα κι αγάπησα τα πρώτα... ελπίζω να τα ξεπεράσω φτιάχνοντας τα επόμενα...

Γιατί ξέρετε... όταν κανείς φτιάχνει κάτι με τα χέρια του, το αγαπά, όταν όμως το φτιάχνει με τα χέρια και το μυαλό του κι όταν αυτό το κάτι ξυπνά και όμορφες αναμνήσεις... τότε πραγματικά το λατρεύει και... όποια τιμή κι αν μπαίνει σε ένα χειροποίητο προϊόν ποτέ - μα ποτέ οι τιμές δεν έχουν σχέση με την αξία των πραγμάτων (τουλάχιστον όχι οι δικές μου τιμές...) Εκείνο που έχει πραγματικά νόημα για εμένα, είναι ο τελικός αποδέκτης του δημιουργήματος μου, να το χαϊδέψει, να χαμογελάσει, να νιώσει καλά που τώρα αυτό είναι δικό του!

και δυστυχώς... τα κεραμιδάκια αυτά δεν είχαν αυτή την τύχη...


- Κουλίτσα μου, σε μια εβδομάδα θα σου έχω έτοιμα τα "αδελφάκια" τους, και θα φροντίσω (στο βαθμό που μπορώ) να τα λάβεις αρτιμελή! Σε ευχαριστώ ειλικρινά για την υπομονή και την κατανόηση...

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Οι χειροποίητες σαγιονάρες... είναι αναπόφευκτα διαφορετικές....

Επιστρέφω και πάλι με σαγιονάρες (είναι ο καιρός τους βλέπετε...)
Σε λευκό με πέρλες, επάργυρα στοιχεία και φυσικά ... φιογκάκια!

και σε φούξια και λιλά αποχρώσεις με σφυρηλατημένα στοιχεία από αλουμίνιο, γυάλινες χάντρες και φυσικά... φιογκάκια!


Είναι κάτι φορές που νομίζω πως έχουμε κάνει όλους τους δυνατούς συνδυασμούς με τα υλικά που έχουμε διαθέσιμα στο κατάστημα, και μετά βλέπω πως μπαίνουν άνθρωποι που έχουν φανταστεί έναν διαφορετικό τρόπο που θέλουν τις δικές τους σαγιονάρες, και βλέπω και κορίτσια που διαλέγουν μόνα τους τις χάντρες και τα σανδαλάκια τους, και φτιάχνουν κάτι τόσο διαφορετικό από αυτό που είχα φανταστεί... και συνειδητοποιώ πως έχουμε ακόμα τόσα πολλά να κάνουμε με αυτά, τα ίδια υλικά που κρατάμε στα χέρια μας... αρκεί να καταφέρουμε να αντισταθούμε σε αυτό το τσουνάμι καταθλιπτικών γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας...

Τελικά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα: η δημιουργία είναι η μόνη διέξοδος γι΄ αυτούς που ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο!

Να είστε όλοι καλά, καλό Σαββατοκύριακο!!!

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Δερμάτινα βραχιολάκια



Αυτή τη φορά σας δείχνω δυο δερμάτινα βραχιόλια που τα διακόσμησα με χάντρες και μικρά μοτιφ.

Με την ίδια τεχνική που δουλεύω και τις σαγιονάρες λοιπόν, γίνονται διάφορα πράγματα ;)

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Ένας ιδιαίτερος γάμος...

Τις προάλλες μας ζητήθηκε να φτιάξουμε στέφανα για έναν γάμο... που θα γίνονταν μαζί με βάφτιση!
Τα ήθελαν απλά, αλλά χειροποίητα. Το ζητούμενο ήταν μια πρόκληση, που την έδωσα στην επιδέξια και γεμάτη φαντασία φίλη Χρυσούλα από τα bixlibidonia...
Τα χρώματα και το σχέδιο (στο περίπου φυσικά) μας το ζήτησε η κοπέλα, και στη φωτογραφία επάνω βλέπετε τι έφτιαξαν τα χεράκια της Χρυσούλας με αρζαντό και χαλκό!


... και μετά ήρθε η σειρά μου... να στολίσω ένα λευκό κουτί για να μπουν τα στέφανα και το καλαθάκι του ρυζιού. Το ζητούμενο ήταν, να ταιριάζουν (φυσικά) με τα στέφανα και να ταιριάζουν και με το στολισμό της βάφτισης. Να έχουμε αστερίες, καραβάκι και ύφασμα που να μοιάζει με δίχτυ - λινάτσα σε εκρού χρώμα.
Τα αποτελέσματα τα βλέπετε!


Τα σχόλια... δικά σας...