Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Χειροποίητες μπομπονιέρες

Η μπομπονιέρα αποτελεί μια από τις σημαντικότερες λεπτομέρειες τόσο στο γάμο όσο και στη βάφτιση.
Η ενασχόληση με την μπομπονιέρα, είναι κυρίως ένα αγαπημένο χόμπι και δευτερευόντως εργασία για τους περισσότερους που ασχολούνται με αυτή.
Στην περίπτωσή μου... πραγματικά αποτελεί μια προέκταση της ιδιαίτερης αγάπης που έχω για τα γούρια και τους συμβολισμούς που μπορεί να έχουν τόσο για εμάς που τα φτιάχνουμε, όσο και για αυτούς που τα παραλαμβάνουν και ακόμα περισσότερο, για τους τελικούς αποδέκτες τους.

Έτσι λοιπόν, οι περισσότερες από τις μπομπονιέρες που κατασκευάζω είναι γούρια για καλή τύχη, ευτυχισμένη πορεία ζωής, υγεία, αγάπη, συντροφικότητα κι αγνότητα.
Στην ανάρτηση αυτή λοιπόν, σας δείχνω μερικές από τις μπομπονιέρες που κάναμε (όλες μαζί στην ομάδα του Lucas: Χειροτέχνημα)...


.... και μη φανταστείτε πως αυτή ήταν όλη κι όλη η δουλειά μας, όλες αυτές τις μέρες που δεν είχατε νέα μου...


Τα χεράκια μας πραγματικά έχουν πάρει φωτιά , αλλά βλέπετε... θεωρώ πως είναι ανέντιμο εκ μέρους μου να κοινοποιώ δουλειά που έχω κάνει κατά παραγγελία, πριν ολοκληρωθεί το μυστήριο (γάμος ή βάφτιση), γιατί... στο τέλος - τέλος ο καθένας που μας προσεγγίζει και ζητά κάτι χειροποίητο, δικαιούται να είναι αυτός που θα το εμφανίσει πρώτος (άλλωστε γι΄ αυτό μας πληρώνει!).


Απλούστερες, ή πιο πολύπλοκες, αυτές οι μπομπονιέρες έγιναν για ανθρώπους που τις σχεδιάσαμε μαζί, σύμφωνα με την περίσταση, το γούστο, τις απαιτήσεις αλλά και τις οικονομικές δυνατότητες του καθενός


Μερικές από αυτές νομίζω ότι πραγματικά ξεχωρίζουν (όπως για παράδειγμα τα στεφάνια), τόσο για τη δουλειά τους, όσο και για την πρωτοτυπία τους


Και μη νομίσετε πως ευλογώ τα γένια μου... αντιθέτως είμαι ιδιαίτερα σεμνή (στα όρια της ντροπαλής καμιά φορά - τουλάχιστον έτσι μου λέει ο άντρας μου...)

Στην πραγματικότητα, ευχαριστώ την καλή μου τύχη, που οι άνθρωποι που με αναζητούν έχουν τόσο ζωηρή φαντασία, και μαζί, μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι καινούριο κάθε φορά!


Αλλά θα ήταν άδικο εκ μέρους μου, να παραλείψω να αναφερθώ και στις εξαιρετικές, ακούραστες και με αστείρευτη φαντασία φίλες, τη Χρυσούλα και την Τερέζα, αλλά και στη Σοφία, που σαν μελισσούλες δημιουργούν ασταμάτητα!

Και τέλος όλους εσάς, τους γνωστούς - άγνωστους αναγνώστες μου, που δεν είναι λίγες οι φορές που - με την ύπαρξή σας και μόνο - μας οδηγείτε σε νέα μονοπάτια, με μοναδικό σκοπό να τα περπατήσουμε και να σας δείξουμε τι μάθαμε μέσα από την πορεία μας αυτή...

Να είστε όλοι καλά!

Καλή εβδομάδα!

5 σχόλια:

  1. Όμορφες όλες ,με λίγη φαντασία και όρεξη μπορεί κάποιος να φτιάξει μόνος του πολλά πράγματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ όμορφα τα γούρια. Αλλά πώς μπορούν να παρουσιαστούν; Μόνο απλωμένες π.χ. στο τραπέζι της δεξίωσης; Αν τις βάλεις κάπου να κρέμονται, π.χ. σε δεντράκι που συνηθίζεται πολύ, δεν θα αδικούνται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πολύ όμορφα όλα!! κι εγώ είμαι λάτρης του χειροποίητου :)
    Καλώς σας βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Stalamatia μου σε ευχαριστούμε πολύ!! Πραγματικά, υπομονή, φαντασία και καλή διάθεση, και γίνονται θαύματα!!!
    Δήμητρα το τραπέζι είναι πράγματι μια πολύ καλή ιδέα, αλλά και σε δεντρο που τις έχω δει μου άρεσαν επίσης πολύ! Η αλήθεια είναι πως προτιμώ τα φυσικά δέντρα, π.χ. κωνοφόρα όπως τα λειλαντ στολίζονται περίπου όπως τα χριστουγεννιάτικα, αλλά σε ... βαφτιστικές αποχρώσεις και είναι όμορφα! Τώρα... τα σιδερένια που χρησιμοποιούν οι διάφορες επιχειρήσεις βαφτιστικών... νομίζω πράγματι πως τα αδικούν πολύ...
    Σε ευχαριστούμε πολύ Geo!!!! Πολύ χαίρομαι που βρεθήκαμε!!!
    Αναστασία, να είσαι καλά! Σε ευχαριστούμε πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πολύ χαίρομαι που τα λέμε ... Σας παρακολουθώ με προσοχή και βελτιώνομαι!