Χειροτεχνημα - Handmade

Πασχαλινές λαμπάδες, ζωγραφισμένες στο χέρι και σε κάποιες περιπτώσεις διακοσμημένες και με την τεχνική του decoupage, από την αδελφή μου Ναταλία Λαμπάδες με ζωγραφική και decoupage Στο κάτω μέρος της κάθε λαμπάδας, προστέθηκαν κορδέλες, κορδόνια ή/ και ανθάκια σε ανάλογα χρώματα Λαμπάδες με ζωγραφισμένες ελιές Ζωγραφιστές λαμπάδες με λουλούδια Λαμπάδες με ζωγραφική και decoupage Λαμπάδες με ζωγραφική και decoupage

Με αφορμή το ξεκίνημα της συνεργασίας μου με το ηλεκτρονικό περιοδικό LookAbout στη θεματική ενότητα Deco , έφτιαξα αυτό το tutorial για decoupage με ριζόχαρτο σε κεραμίδια.  Το Decoupage είναι μια τεχνική κατά την οποία εφαρμόζουμε πάνω σε μια επιφάνεια (π.χ. ξύλο, μέταλλο, κεραμικό) χαρτί με κάποια εικόνα και διανθίζουμε τη διακόσμησή του με ζωγραφική, βερνίκια ή/και κολλάζ. Το χαρτί μπορεί να είναι ένα απλό χαρτί, χαρτοπετσέτα ή ριζόχαρτο. Ας πιάσουμε δουλειά λοιπόν! Για τη συγκεκριμένη κατασκευή: Αρχικά επιλέγουμε το κεραμίδι μας, το καθαρίζουμε από σκόνες ή/και υπολείμματα οικοδομικών υλικών, το τρυπάμε (αν θέλουμε) και το ασταρώνουμε για να κλείσουν οι πόροι. Τα κεραμίδια της φωτογραφίας είναι βυζαντινού τύπου, αλλά στο εμπόριο μπορεί κανείς να βρει πληθώρα σχημάτων και μεγεθών, ανάλογα με το θέμα που θέλει να αποτυπώσει και τη χρήση για την οποία προορίζεται το κεραμίδι (διακοσμητικό, φωτιστικό κήπου κλπ). Αφήνουμε το αστάρι να στεγνώσει.   ...

Είναι μερικούς μήνες τώρα, που ένα όνειρο με μια τριήρη κι έναν Ποσειδώνα με ακολουθεί... Ένα πολεμικό πλοίο βγαλμένο από το παρελθόν του τόπου μας. Ένας στόλος που κατόρθωσε το ακατόρθωτο στα στενά της Σαλαμίνας. Μια πατρίδα που περνάει ακόμη μια φορά μέσα από Συμπληγάδες... Συμβολισμοί και όνειρα πως θα τα καταφέρουμε ως λαός κι ως έθνος να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που ίσως και μόνοι μας τελικά να δημιουργούμε στους εαυτούς μας... Αναρωτιέμαι, ελπίζω και προσπαθώ διαρκώς ... Αλλά αυτό το blog δεν είναι φτιαγμένο για τους προβληματισμούς μου... είναι φτιαγμένο για να εκφράζομαι με εικόνες κυρίως κι όχι με λόγια... Με περίεργες σκέψεις λοιπόν, έφτιαξα αυτή την τριήρη, που βεβαίως υστερεί κατά πολύ από ένα πραγματικό πολεμικό πλοίο, αλλά... είναι αρκετά κοντά στο όνειρο ;) Στην αρχή έφτιαξα την καρίνα από πηλό. Της έκανα τρύπες για να υποδεχθεί τα κουπιά, και την άφησα χωρίς έμβολο, και πανιά για να τα προσθέσω αργότερα με μέταλλο... Με αρζαντό έφτιαξα τα πανιά και αντί για σχοινιά ...

Όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό, θέλω να χρησιμοποιήσω διάφορες αποχρώσεις, που είτε δεν τις βρίσκω και τόσο εύκολα στο εμπόριο, είτε δεν με συμφέρει να αγοράσω μια συσκευασία, για να τη χρησιμοποιήσω μονάχα μια φορά, και μετά, να ... ξεραθεί στο μπουκαλάκι μου... Όπως οι περισσότερες από εσάς, έτσι κι εγώ, άλλοτε χρησιμοποιώ ακρυλικά, άλλοτε λαδομπογιές, άλλοτε βερνίκια και φυσικά... τα πυροχρώματα για τον πηλό... Έτσι λοιπόν, αγοράζω κάποια (λίγα χρώματα) και με αυτά, προσπαθώ να πετύχω τις αποχρώσεις που μου χρειάζονται, ανάλογα με την κατασκευή που έχω να φτιάξω. Αυτά τα... μικροπροβλήματα της ζωής μου, με οδήγησαν σε μια μικρή αναζήτηση για το χρώμα, και σκέφτηκα να τη μοιραστώ μαζί σας, για να διευκολύνω κάποιες από εσάς (που έχετε το ίδιο πρόβλημα με εμένα), συνδυάζοντας στην ανάρτηση αυτή, και την ερμηνεία των χρωμάτων, όταν αυτά χρησιμοποιούνται στα γούρια και στα φυλαχτά. Το ταξίδι στα χρώματα αρχίζει μελετώντας τον κύκλο του Itten , που τον βλέπετε στο πάνω μέρ...

Μετά από ένα mail και μια τηλεφωνική συνομιλία που είχα, μου δόθηκε το ερέθισμα (και το κίνητρο) να φτιάξω τα κεραμίδια της ανάρτησης αυτής. Όπως ίσως θυμάστε, η καταγωγή μου είναι από την Κύπρο, και ειδικότερα από τη Λεμεσό, έτσι λοιπόν, το να φτιάξω κεραμίδια για το νησί ήταν πραγματικά μια πολύ ενδιαφέρουσα και συγκινητική πρόταση για εμένα. Στο πρώτο κεραμίδι βλέπετε μια απεικόνιση της Αφροδίτης, της θεάς της ομορφιάς και του έρωτα που αναδύθηκε από τη θάλασσα, κοντά στην Κύπρο. Για την απεικόνιση χρησιμοποίησα τον πίνακα του Μποτιτσέλι και στο κάτω μέρος του κεραμιδιού (με ριζόχαρτο επίσης) έναν χάρτη της Κύπρου Στο δεύτερο κεραμίδι βλέπετε το γνωστό Αγρινό , που είναι είδος αιγοπροβάτου που ζει αποκλειστικά στο νησί και το συναντά κανείς σε μικρές αγέλες στο δάσος της Πάφου. Πρόκειται για προστατευόμενο είδος το οποίο απεικονίζεται επίσης και στα κέρματα του 1, 2 και 5 λεπτών του ευρώ. Στο τρίτο (και τελευταίο κεραμίδι της σειράς αυτής) χρησιμοποίησα δυο απεικονίσεις από το ...

Επανήλθα με το decoupage ! Και ομολογώ: Είναι μια απίστευτη πρόκληση! Και πάλι, σε κεραμίδι βυζαντινού τύπο, χρησιμοποίησα ριζόχαρτο με θαλασσινό θέμα αυτή τη φορά.... κοχυλάκια από αυτά που μαζεύω το καλοκαίρι στην παραλία, λίγα δίχτυα του ψαρά, άμμο χρωματισμένη , βότσαλα, γυαλάκια, κορδόνι και... τη φαντασία μου.... Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη δασκάλα μου, Μυρτώ !!!! Οι οδηγίες της ήταν πολύτιμες! Περιμένω τη γνώμη σας... Να είστε καλά, καλή εβδομάδα!!!!

Όπως ίσως ξέρετε, η αδελφή μου Μυρτώ είναι αρκετά (αν όχι πολύ) καλή στο decoupage ! Συχνά μας φτιάχνει διάφορα μοτίβα, όλα γλυκά και ρομαντικά και πάνω σε διάφορες επιφάνειες: Ξύλο, μέταλλο, χάρτινα κουτιά, και τα φανταστικότερα όλων: τα κεραμίδια! Δεν μας πήρε και πολύ λοιπόν να ... ζηλέψουμε... και να θέλουμε κι εμείς να μάθουμε λίγο περισσότερα πράγματα γι΄ αυτή την τεχνική... Έτσι, η Τερέζα κι εγώ, αποφασίσαμε να πειραματιστούμε και με τη Μυρτώ στο τηλέφωνο... να ξεκινήσουμε κάτι διαφορετικό: την αγιογραφία με decoupage σε κεραμίδι! Εδώ βλέπετε το αποτέλεσμα της πρώτης μας προσπάθειας .... Σε κεραμίδι βυζαντινού τύπου εφαρμόσαμε ριζόχαρτο με την αγιογραφία του Αγίου Τρύφωνα, και τη διακοσμήσαμε με κορδόνι και ένα μεταλλικό κλαδάκι... τα λάθη μας; - Πολλά! Αλλά ... παρόλα ταύτα, είμαστε αρκετά ικανοποιημένες από την προσπάθειά μας αυτή... και φυσικά... η συνέχεια έρχετε.... και ... θα είναι σίγουρα καλύτερη! Κι εδώ, με ριζόχαρτο επίσης, decoupage της Μυρτώς : στα μάτια μου τεχν...

Η φίλη Τερέζα μας έφτιαξε μερικές πανέμορφες λαμπάδες για το Πάσχα εφαρμόζοντας την τεχνική της χαρτοπετσέτας ( decoupage ) και ... λίγες γνώσεις ζωγραφικής! Νομίζω πως το αποτέλεσμα είναι πραγματικά πολύ καλό και... αξίζει να το δοκιμάσετε!!!

Το decoupage ή αλλιώς η τεχνική της χαρτοπετσέτας , είναι φαντάζομαι λίγο πολύ μια γνωστή τεχνική στους περισσότερους, αλλά... αλήθεια, το έχετε σκεφτεί ότι μπορεί να έχει πολύ ωραία αποτελέσματα και στην Πασχαλινή Λαμπάδα; Έτσι λοιπόν, κάναμε και μερικές λαμπάδες με την τεχνική της χαρτοπετσέτας , για το μαγαζί ... Σκέτες λαμπάδες (μόνο με decoupage ) ή και με λίγη κορδελίτσα Χειροποίητες και πάντα μοναδικές, αυτές οι λαμπάδες νομίζω πως είναι ιδανικές για κοπελίτσες ή και μεγαλύτερες κυρίες που θέλουν να πάνε στην ανάσταση με μια λαμπάδα που ναι μεν να είναι στολισμένη, αλλά όχι με πολλά - πολλά.... ... και για εσάς, που έχετε κάποια εξοικείωση με την τεχνική της χαρτοπετσέτας - μη διστάσετε να το δοκιμάσετε! Είναι τόσο απλό και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά πολύ όμορφο και συγχρόνως πολύ οικονομικό!

Προχθές έφυγε η αδελφή μου Μυρτώ ... επέστρεψε στην Κρήτη ... αλλά φεύγοντας μας άφησε πολλά! Ένα από αυτά: αυτό το εκπληκτικό κεραμίδι, ζωγραφισμένο και διακοσμημένο με την τεχνική του decoupage. .. από τα χεράκια της! Αλλά δεν σταμάτησε σε αυτό... Μαζί με την Τερέζα , φτιάξαμε κι αυτό το βραχιόλι.... ... και στολίσαμε κι αυτό το κουτάκι από φελιζόλ. ... ... έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.... η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου πλησιάζει ... και με μνημόνιο ή χωρίς, ένα κάτι θα το κάνουμε για να θυμίσουμε στον καλό μας ότι η ύπαρξή του και μόνο είναι αρκετή για να ομορφαίνει τις ζωές μας!

Όπως γίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις, έτσι και στη δική μας... με τα χρόνια το παλιό σπίτι του παππού ανακαινίστηκε, πολλά πράγματα πετάχτηκαν, και μερικοί από τους συγγενείς κράτησαν κομμάτια του σπιτιού, ως ενθύμιο της οικογενειακής θαλπωρής και της νιότης τους. Η μητέρα μου (ιδιαίτερα συναισθηματικός άνθρωπος) μεταξύ άλλων ασήμαντων στην πλειοψηφία τους πραγμάτων, κράτησε και μια από τις πόρτες εκείνου του σπιτιού, η οποία κατέληξε να είναι η εξώπορτα του υπογείου των γονιών μου. Η πόρτα αυτή, ξύλινη όπως όλες οι πόρτες της εποχής της, δοκιμάστηκε επί 28 χρόνια κάνοντας ακούραστα τη δουλειά της: Προστάτευε το περιεχόμενο του δωματίου που της είχαν αναθέσει! Ο χρόνος, όπως ξέρετε, με το ξύλο, όπως και με τα περισσότερα φυσικά υλικά, είναι ιδιαίτερα αυστηρός, κι όταν εμείς δεν φροντίζουμε ιδιαίτερα για τη συντήρησή τους, τότε γίνεται ακόμη αυστηρότερος Κάπως έτσι λοιπόν, μια πόρτα 60 και πλέον ετών άρχισε να αναστενάζει κάτω από το βάρος της ηλικίας της... ξεθώριασε, ξεφλούδισ...

Όπως ήδη γνωρίζετε όλες όσες ασχολείστε με την τεχνική της χαρτοπετσέτας, μπορεί να εφαρμοστεί σχεδόν παντού. Η μαμά μου λοιπόν την εφάρμοσε και στη σαγιονάρα! Σας δείχνω ένα από τα σαγιοναράκια που έφτιαξε, στα οποία η πεταλούδα είναι με decoupage, και πάνω από αυτό έκανε μια ελαφριά υάλωση (για να το σταθεροποιήσει ακόμα περισσότερο....) Τα ανθάκια είναι από οργάντζα, που την έχει κάψει , και τα φυλλαράκια είναι κατασκευασμένα από μικρά κομμάτια δέρματος. Τη βρήκα πρωτότυπη ιδέα και ιδιαίτερα εντυπωσιακή! Περιμένω τη γνώμη σας...

Από προηγούμενη ανάρτηση , σας οφείλω μια φωτογραφία με τελειωμένες τις πόρτες της μαμάς μου ... πρόκειται για φύλλα καπλαμά που έκοψε, έβαψε κι εφάρμοσε την τεχνική της χαρτοπετσέτας ... Τώρα πια δεν πρέπει να εχει μείνει κάτι άλλο για να αλλάξει σε αυτό το δωμάτιο...

Αναρωτιέστε; οκ λοιπόν, εγώ θα το μαρτυρήσω! Οι αλουμινένιες πόρτες πλέον δεν της αρέσουν... (κι αυτό ίσως να είναι λογικό με τόσα που έχει φτιάξει σε αυτό το δωμάτιο), έτσι λοιπόν, θα τις αλλάξει! Πήρε φύλλα καπλαμά, και τώρα τα επεξεργάζεται ώστε να έρθουν και να εφαρμόσουν πάνω στις πόρτες. Τότε ίσως (και λέω ίσως γιατί ποτέ δεν είμαι σίγουρη μαζί της) να έχει τελειώσει με αυτό το δωμάτιο!

Τα καλοριφέρ, είναι απολύτως απαραίτητα σε ένα σπίτι, αλλά κανείς ποτέ δεν είπε ότι είναι και όμορφα... Τρία κομμάτια ξύλο, και μια παλιά πέργκολα είναι τα βασικά υλικά που χρησιμοποίησε η Χαρά για να φτιάξει αυτό το επιπλάκι. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε πια... χαρτοπετσέτες, χρώμα και μεράκι!

Ο καθρέφτης από το εφηβικό δωμάτιο της μαμάς, γεμάτος αναμνήσεις ... αλλά η μπογιά δεν άντεξε στη δοκιμασία του χρόνου... όμως όλα διορθώνονται! Ένα καλό τρίψιμο από το Λουκά (αυτός είναι ο μπαμπάς) κι έπειτα η Χαρά (μαμά) με χρώμα, κόλλα και χαρτοπετσέτες του δίνει αυτό που εκείνη λέει "ταυτότητα"...