Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Τριήρης: Ένα πολεμικό πλοίο στα όνειρά μου...

Είναι μερικούς μήνες τώρα, που ένα όνειρο με μια τριήρη κι έναν Ποσειδώνα με ακολουθεί...
Ένα πολεμικό πλοίο βγαλμένο από το παρελθόν του τόπου μας.
Ένας στόλος που κατόρθωσε το ακατόρθωτο στα στενά της Σαλαμίνας.
Μια πατρίδα που περνάει ακόμη μια φορά μέσα από Συμπληγάδες...
Συμβολισμοί και όνειρα πως θα τα καταφέρουμε ως λαός κι ως έθνος να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που ίσως και μόνοι μας τελικά να δημιουργούμε στους εαυτούς μας...
Αναρωτιέμαι, ελπίζω και προσπαθώ διαρκώς ...
Αλλά αυτό το blog δεν είναι φτιαγμένο για τους προβληματισμούς μου... είναι φτιαγμένο για να εκφράζομαι με εικόνες κυρίως κι όχι με λόγια...

Με περίεργες σκέψεις λοιπόν, έφτιαξα αυτή την τριήρη, που βεβαίως υστερεί κατά πολύ από ένα πραγματικό πολεμικό πλοίο, αλλά... είναι αρκετά κοντά στο όνειρο ;)

Στην αρχή έφτιαξα την καρίνα από πηλό. Της έκανα τρύπες για να υποδεχθεί τα κουπιά, και την άφησα χωρίς έμβολο, και πανιά για να τα προσθέσω αργότερα με μέταλλο...

Με αρζαντό έφτιαξα τα πανιά και αντί για σχοινιά χρησιμοποίησα σύρμα από χαλκό. Το έμβολο και το μάτι είναι φτιαγμένα με φύλλο από ορείχαλκο (δυστυχώς, όσο και να το πάλεψα, δεν κατόρθωσα να φτιάξω ένα καλύτερο έμβολο...)

Το αρχικό σχέδιο έλεγε πως τα κουπιά μου θα ήταν μεταλλικά, αλλά... βρήκα αυτά τα ξύλινα πηρουνάκια, που με ένα απλό "κρακ" (= σπάσιμο) μετασχηματίστηκαν σε κουπιά κι έτσι τεμπέλιασα λίγο και προτίμησα αυτή τη λύση :)

Στη συνέχεια, τύπωσα ένα ριζόχαρτο με μια φιγούρα του Ποσειδώνα (την είχα χρησιμοποιήσει και παλαιότερα εδώ).

Πήρα λοιπόν ένα κομμάτι ξύλο 40*50 εκατοστών, και το αστάρωσα, το πέρασα ένα χέρι ακρυλικό σε εκρού χρώμα και εφάρμοσα το ριζόχαρτο με decoupage πάνω σε αυτό. Στη συνέχεια ανακάτεψα τα ακρυλικά μου και έφτιαξα μια θάλασσα, έναν ουρανό και δυο ψαράκια...
Όπως βλέπετε το ριζόχαρτο μου έκανε αρκετές ζάρες (μάλλον πολύ νερουλή κόλλα) αλλά αυτό δεν με πείραξε ιδιαίτερα γιατί ο Ποσειδώνας μοιάζει πιο πολύ σαν οπτασία/ όνειρο που επηρεάζεται από την καταιγίδα, παρά με πραγματική και ξεκάθαρη οντότητα με σάρκα και οστά... (είμαι και λίγο ψώνιο όμως ε?)

Στο τέλος λοιπόν, κι αφού στέγνωσαν όλα, έκανα με ένα τρυπανάκι τις τρύπες που χρειάζονταν στο ξύλο, για να στηριχθεί πάνω σε αυτό η τριήρης, και στη συνέχεια την έδεσα με σύρμα.
Αφού πήρε το καράβι μου τη θέση του, πρόσθεσα (επίσης με κρυσταλλιζέ κόλλα) όστρακα, λίγα δίχτυα και ελάχιστη άμμο, στο κάτω μέρος της εικόνας μου.
Την επόμενη ημέρα πλέον, πέρασα κι ένα βερνίκι σατινέ...
Και τώρα που το κοιτάω στον τοίχο του σπιτιού μου... αναρωτιέμαι... Μήπως να του φτιάξω και μια κορνίζα με κοχυλάκια??
Θα χαρώ πολύ να ακούσω τη γνώμη/ συμβουλή ή σχόλιό σας!!!!!
Σας ευχαριστώ πολύ - πολύ που περάσατε!
Καλό τριήμερο!

7 σχόλια:

  1. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΥΠΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΑΛΛΗ ΧΑΡΗ!!!!!!!!!!!
    ΚΑΛΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!!!
    ΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΡΤΑΡΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΜΑΣ!!!!
    ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ;
    ΚΑΛΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πω πω! Χαρά στο κουράγιο και την υπομονή σου! Μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. είναι φανταστικό. έχεις εφαρμόσει τόσες πολλές τεχνικές και πράγματα άψογα. μπράβο σου! καλή συνέχει και στο κασκόλ σου. θα περιμένω να το δω!!!εσύ από που μαθαίνεις? έχεις κάποιον? εγώ από video στο youtube και δυσκολεύομαι αρκετά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα.Καλή εβδομάδα.Είναι πάρα πολύ ωραίο μου αρέσει πάρα πολύ.!!!Νομίζω ότι με την κορνίζα από κοχύλια θα ήταν πολύ φορτωμένο.Θα προτιμούσα σκέτη.Βέβαια εσύ είσαι ο καλλιτέχνης και εσύ αποφασίζεις.χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Effie's σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Ξέρεις, όταν είδα τα κουπιά/ πηρουνάκια στο ράφι ενός καταστήματος, ξετρελάθηκα από τη χαρά μου! Θα ήταν πολλές οι ώρες που θα χρειαζόμουν για να κάτσω να τα φτιάξω ένα - ένα...
    Rena μου σε ευχαριστώ πολύ - πολύ! Τώρα... για το άλλο ένα... να σου πω... θα αργήσω... Βλέπεις... έχω ακόμα εκείνη την κρεμάστρα στην ντουλάπα μου... και πρέπει να σκεφτώ τι θα την κάνω... με έχεις βάλει σε μεγάλες σκέψεις, και είναι τόσο όμορφρες οι κατασκευές που έχετε φτιάξει όλες... που πραγματικά δεν τολμώ να την πιάσω στα χέρια μου ακόμα...
    Ευγενία και Ειρήνη, σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!
    Nemecis, σε ευχαριστώ! Ξέρεις, τελικά, όσες ώρες θέλει το κασκόλ - τόσες χρειάστηκαν και για την τριήρη (δεν το περίμενα πως θέλει τόσες ώρες το πλέξιμο...) Εγώ πήγα στο "Εργόχειρο" στην Ευαγγελιστρίας (Αθήνα) και τους ζήτησα να μου δείξουν τα βασικά για να αρχίσω το πλέξιμο. Από εδώ και έπειτα όμως, νομίζω πως θα πάρω τη βοήθεια της Τερέζας (xeiropioin.blogspot.com) χα χα
    EvaG, σε ευχαριστώ πολύ που πέρασες! Μάλλον θα ακούσω τη συμβουλή σου και θα σταματήσω εδώ... Δηλαδή... το έχω κάνει ήδη! Το κρέμασα (όπως το βλέπετε) στο σαλόνι μου
    :)
    Να είστε όλες καλά! Καλές δημιουργίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πολύ χαίρομαι που τα λέμε ... Σας παρακολουθώ με προσοχή και βελτιώνομαι!